Vereniging Dansondernemers Nederland

• 14 nov 2026, 12:45:00

Shaker over de zoektocht naar een blijvende plek voor zijn dansschool

Global Dance Centre moet zijn locatie op Campus Diemen Zuid verlaten. Voor oprichter Nicholas ‘Shaker’ Singer is dat aanleiding om verder te kijken dan zijn eigen verhuizing. In gesprek met Bart Wesseling van Dansondernemers Nederland vertelt hij over vroeg beginnen met zoeken, de grenzen van betaalbare huisvesting en zijn wens om meer zeggenschap over een volgende locatie te krijgen. Zijn oproep aan collega’s is duidelijk: kijk vooruit, ook als de lessen vandaag gewoon doordraaien.

Elf jaar op dezelfde plek. Kinderen die er hun eerste lessen volgen, jongeren die er opgroeien en ouders die elkaar wekelijks tegenkomen. Wie een dansschool verhuist, verplaatst ook een gemeenschap. Dat maakt de onzekerheid over de huisvesting voor Nicholas zo ingrijpend. ‘Ze hebben daar gehuild. Ze zijn daar gegroeid. Ze hebben daar een deel van hun leven meegemaakt’, vertelt hij over de leerlingen.

Global Dance Centre bestaat inmiddels 22 jaar, waarvan elf jaar in Diemen. De school zat eerder in Amsterdam Zuidoost. Ook daar moest Nicholas uiteindelijk vertrekken. Hij herkent een patroon: een dansschool brengt mensen en activiteit naar een gebied, maar heeft weinig zekerheid wanneer de omgeving verandert en andere plannen aantrekkelijker worden.

Bij zijn komst in Diemen voelde hij zich welkom. Inmiddels is het gebied rondom de school veranderd. Voor Nicholas roept de nieuwe zoektocht daarom een grotere vraag op: hoe bouw je als dansondernemer iets op dat op dezelfde plek kan blijven bestaan?

Twee jaar van tevoren begonnen

Volgens Nicholas liep zijn huurcontract in 2025 af. Hij vertelt dat hij twee jaar daarvoor al naar vervangende huisvesting begon te zoeken. Toch heeft die zoektocht op het moment van het interview nog geen definitieve oplossing voor de lange termijn opgeleverd.

Een vroege start blijkt dus op zichzelf onvoldoende. Een ruimte moet beschikbaar en betaalbaar zijn, en het gebruik als dansschool moet er toegestaan zijn. Nicholas zegt verschillende panden bij de gemeente te hebben aangedragen, maar daarbij telkens tegen belemmeringen te zijn aangelopen. Hij ervaart een groot verschil tussen de uitgesproken wens om zijn school voor Diemen te behouden en de mogelijkheden die daadwerkelijk tot een verhuizing leiden.

Daarbij kijkt hij nadrukkelijk naar bereikbaarheid. Een plek op een afgelegen bedrijventerrein kan op papier een optie zijn, maar wat betekent die voor kinderen en jongeren die er zelfstandig moeten kunnen komen? De vraag is voor hem steeds of een locatie ook werkt voor de mensen voor wie hij de school heeft opgebouwd.

Een nieuwe ruimte moet ook te exploiteren zijn

Nicholas vertelt over gesprekken rond een nieuw vastgoedproject dat volgens hem over twee jaar beschikbaar zou komen. Hij onderzocht de mogelijkheid om daar met andere partijen naartoe te gaan. Uiteindelijk vond hij de voorgestelde huisvestingskosten extreem hoog.

Dat raakt een probleem dat veel dansondernemers zullen herkennen. Een hogere huur laat zich niet onbeperkt vertalen naar hogere lesprijzen. Naast de kale huur blijven er kosten voor energie, inrichting en personeel. Een nieuwe locatie kan er aantrekkelijk uitzien en toch financieel onhaalbaar zijn.

Nicholas wil zijn school zelfstandig kunnen exploiteren. Zijn inzet richting de gemeente is dat hij ruimte zoekt om zijn onderneming voort te zetten. Hij zegt zelf panden te hebben aangedragen en vraagt om medewerking om een geschikte vestiging mogelijk te maken. Dat hij zich daarin onvoldoende geholpen voelt, klinkt in het gesprek duidelijk door.

Wat zou hij achteraf anders doen

Op de vraag of hij het huurcontract met de kennis van nu anders had kunnen regelen, geeft Nicholas geen eenvoudig antwoord. Aan de voorkant kun je afspraken maken, zegt hij, maar als huurder blijft je invloed op de toekomst van het pand beperkt. Meer zekerheid kan bovendien een prijs hebben die de onderneming moet kunnen dragen.

Zijn ervaring heeft vooral veranderd wat hij bij een volgende locatie zoekt. Hij wil verder vooruitkijken en meer zeggenschap opbouwen. ‘Wij willen een duurzame oplossing’, zegt hij. Daarbij denkt hij aan een horizon van twintig jaar. ‘Als je tien eindshows doet, zijn we tien jaar ouder.’

Reserves en deskundigheid horen erbij

Een verhuizing vraagt opnieuw aandacht voor de inrichting. Een dansvloer, spiegels en een ontvangstplek moeten ook op een volgende locatie worden gerealiseerd. Nicholas noemt daarom het belang van een financiële reserve: een appeltje voor de dorst geeft ruimte om keuzes te maken.

Tegelijkertijd weet hij hoe moeilijk het is om die reserve op te bouwen. Ook Global Dance Centre heeft financiële uitdagingen gekend en draagt de gevolgen van de coronaperiode mee. De dagelijkse praktijk vraagt voortdurend aandacht, terwijl de toekomst van het pand óók beslissingen vraagt.

Hij maakt gebruik van professionele financiële ondersteuning en heeft toegang tot juridische deskundigheid via zijn netwerk. Die mogelijkheden zijn niet voor iedere dansondernemer even vanzelfsprekend. Juist daarom wil hij kennis en ervaringen delen. ‘Mijn portemonnee is niet diep, maar mijn netwerk is wel diep.’

Leerlingen informeren zonder paniek

Ook de communicatie over de huisvesting heeft Nicholas voorbereid. Hij schakelde een communicatieadviseur in en bracht zijn verhaal via het pleidooi ‘Verlies cultuur niet uit het oog’ naar buiten. Volgens hem reageerden leerlingen en ouders betrokken en gemotiveerd.

Hij vindt het belangrijk om helder te blijven over wat er speelt. Het risico dat Global Dance Centre uit Diemen verdwijnt, betekent voor hem dat de school mogelijk naar een andere gemeente moet. Over de toekomst communiceren vraagt dus om zorgvuldig onderscheid tussen wat vaststaat en wat nog wordt onderzocht.

Op het moment van het interview vertelt hij over een mogelijke tijdelijke plek die hem ongeveer twee jaar zou kunnen geven om een blijvende oplossing uit te werken. Die tussenstap moet ruimte bieden om verder te kijken dan opnieuw een huurperiode overbruggen. Helaas wil de gemeente hier geen toestemming voor geven.

Kijk verder dan de volgende eindshow

Nicholas wil dat zijn ervaring collega’s aanzet tot handelen. Wanneer loopt je contract af? Welke mogelijkheden heb je daarna? En hoeveel tijd en geld vraagt een verhuizing werkelijk? Die vragen verdienen aandacht terwijl de school nog volop draait.

Hij pleit ook voor meer samenwerking tussen dansondernemers. Ervaringen met huisvesting, financiële keuzes en het behouden van leerlingen kunnen anderen helpen. Zelf is hij bereid daarover mee te denken en zijn kennis te delen.

Voor Global Dance Centre blijft zijn inzet een plek waar de volgende generatie kan blijven dansen. Hij eindigt het gesprek vastberaden: ‘Het gaat lukken. Ik ga ontzettend mijn best doen.’

Vragen voor je eigen dansschool

De ervaringen uit dit gesprek geven aanleiding om je eigen huisvesting te bekijken. Pak je contract erbij en laat uitleggen welke afspraken gelden over looptijd, verlenging en beëindiging. Breng in kaart welke locaties daadwerkelijk bruikbaar zijn en wat een verhuizing zou kosten. Kijk vervolgens welke reserve en deskundigheid je daarvoor beschikbaar hebt, en met welke collega’s of partners je mogelijkheden kunt onderzoeken.

Wie daar nu tijd voor maakt, kan keuzes onderzoeken voordat een vertrekdatum de agenda bepaalt.


Kijk op www.verliescultuurnietuithetoog.nl en lees het pleidooi van Nicholas ‘Shaker’ en help mee om cultuur ruimte te blijven geven.